पुण्यतिथी / तेरवी निर्याण पर वारकरी किर्तन अभंग धनंजय महाराज मोरे

अभंग धार्मिक

पुण्यतिथी / तेरवी निर्याण पर

1652

पिंड पदावरी । दिला आपुलिये करीं
पिंड पदावरी । दिला आपुलिये करीं ॥1॥
माझें जालें गयावर्जन । फिटलें पितरांचें ॠण ॥ध्रु.॥
केलें कर्मांतर । बोंब मारिली हरिहर ॥2॥
तुका म्हणे माझें । भार उतरलें ओझें ॥3॥ ॥3॥

याजसाठीं केला होता अट्टाहास

याजसाठीं केला होता अट्टाहास । शेवटचा दिस गोड व्हावा ॥१॥

आतां निश्र्चिंतीनें पावलों विसावा । खुंटलिया धांवा तृष्णेचिया ॥२॥

कवतुक वाटे झालिया वेचाचें । नांव मंगळाचे तेणें गुणॆं ॥३॥

तुका म्हणे मुक्ति परिणिली नोवरी । आतां दिवस चारी खेळीमेळी ॥४॥

 

शेवटिली(चि) पाळी तेव्हा(एक)मनुष्यजन्म

शेवटिली(चि) पाळी तेव्हा(एक)मनुष्यजन्म । चुकलिया वर्म फेरा पडे ॥१॥

एकाजन्मी ओळखकरा आत्मारामा । संसार सुगम (संभ्रम) भोगू नका ॥२॥

( याच जन्मी ओळखी करा आत्माराम । संसार संभ्रम भोगु नका )

संसारी असावा असोनी नसावे । कीर्तन  करावे वेळोवेळा ॥३॥

नामा म्हणे विठो भक्ताचिये व्दारी । घेऊनिया करि सुदर्शन ॥४॥

1678

तुझा विसर नको माझिया जीवा
तुझा विसर नको माझिया जीवा । क्षण एक केशवा मायबापा ॥1॥
जाओ राहो देह आतां ये चि घडी । कायसी आवडी याची मज ॥ध्रु.॥
कुश्चीळ इंद्रिये आपुलिया गुणें । यांचिया पाळणें कोण हित ॥2॥
पुत्र पत्नी बंधु सोयरीं खाणोरीं । यांचा कोण धरी संग आतां ॥3॥
पिंड हा उसना आणिला पांचांचा । सेकीं लागे ज्याचा त्यासी देणें ॥4॥
तुका म्हणे नाहीं आणिक सोइरें । तुजविण दुसरें पांडुरंगा ॥5॥

3926

स्त्रिया पुत्र कळत्र हें तंव मायावंत

स्त्रिया पुत्र कळत्र हें तंव मायावंत । शेवटींचा अंत नाहीं कोणी ॥1॥

यमाचिये हातीं बांधोनियां देती । भूषणें ही घेती काढूनियां ॥2॥

ऐसिया चोरांचा कैसा हा विश्वास । धरिली तुझी कास तुका म्हणे ॥3॥

3180

क्षणक्षणा हा चि करावा विचार

क्षणक्षणा हा चि करावा विचार । तरावया पार भवसिंधु ॥1॥

नाशिवंत देह जाणार सकळ । आयुष्य खातो काळ सावधान ॥ध्रु.॥

संता समागमीं धरूनि आवडी । करावी तांतडी परमार्थासी ॥2॥

तुका म्हणे ईह लोकीच्या वेव्हारें । नये डोळे धुरें भरूनि राहों ॥3॥

2243

रंगीं रंगें रे श्रीरंगे

रंगीं रंगें रे श्रीरंगे । काय भुललासी पतंगें ॥1॥

शरीर जायांचें ठेवणें । धरिसी अभिळास झणें ॥ध्रु.॥

नव्हे तुझा हा परिवार । द्रव्य दारा क्षणभंगुर ॥2॥

अंतकाळींचा सोइरा । तुका म्हणे विठो धरा ॥3॥

धन मान बळे नाठविसी देवा

धन मान बळे नाठविसी देवा । मृत्यू काळी तेंव्हा कोण आहे ।।१।।

यमाचे यमदंड बैसतील माथा । तेंव्हा तुज रक्षिता कोण आहे ।।२।\

माय बाप बंधू तोवरी सोयरी । इंद्रिये जो वरी वाहताती ।।३।।

सर्वस्व स्वामिनी म्हणविसी कांता । तीही केस देता रडतसे ।।४।।

विष्णुदास नामा जाताची शरण । स्वप्नी जन्म मरण नाही नाही ।।५।।

 


Leave a Reply

*

twenty + three =

%d bloggers like this: