काल्याचे अभंग वारकरी अखंड सप्ताहातील सामारोपाच्या किर्तनासाठी

अभंग धार्मिक
Pocket

काल्याचे अभंग वारकरी अखंड सप्ताहातील

 

काला पर

अनुक्रमणिके वर परत जा

मैं भुली घरजानी बाट

मैं भुली घरजानी बाट । गोरस बेचन आयें हाट ॥1॥

कान्हा रे मनमोहन लाल । सब ही बिसरूं देखें गोपाल ॥ध्रु.॥

काहां पग डारूं देख आनेरा । देखें तों सब वोहिन घेरा ॥2॥

हुं तों थकित भैर तुका । भागा रे सब मनका धोका ॥3॥

1246

हरिनें माझें हरिलें चित्त

हरिनें माझें हरिलें चित्त । भार वित्त विसरलें ॥1॥

आतां कैसी जाऊं घरा । नव्हे बरा लौकिक ॥ध्रु.॥

पारखियांसी सांगतां गोटी । घरची कुटी खातील ॥2॥

तुका म्हणे निवांत राहीं। पाहिलें पाहीं धणीवरि ॥3॥

अनुक्रमणिके वर परत जा

करिता काही काम धाम { धंदा }

करिता काही काम धाम { धंदा } । तमाल श्याम ध्यानीमनी ॥१॥

तेणे पावल्या अनंता । वेधी गोविंदा वेधीलीया ॥२॥

जागृती स्वप्नी सुषुप्ती आता ।  नेणती मात आणिकांची ॥३॥

निळां म्हणे अहोरात्री । देखती नेत्री तेची रूप ॥४॥

अनुक्रमणिके वर परत जा


आंत हरि बाहेर हरि  1245

आंत हरि बाहेर हरि । हरिनें घरीं कोंडिलें ॥1॥

हरिनें कामा घातला चिरा । वित्तवरा मुकविलें ॥ध्रु.॥

हरिने जीवें केली साटी । पाडिली तुटी सकळांसी ॥2॥

तुका ह्मणे वेगळा नव्हे । हरि भोवे भोंवताला ॥3॥

कोणी एकी भुलली नारी

कोणी एकी भुलली नारी । विकितां गोरस ह्मणे घ्या हरी ॥1॥

देखिला डोळां बैसला मनीं । तो वदनीं उच्चारी ॥ध्रु.॥

आपुलियाचा विसर भोळा । गोविंद कळा कौतुकें ॥2॥

तुका ह्मणे हांसे जन । नाहीं कान ते ठायीं ॥3॥

हरिरता चपळा नारी

हरिरता चपळा नारी । लागवरी न रिघती ॥1॥

अवघ्या अंगें सवाौत्तम । भोगी काम भोगता ॥ध्रु.॥

वाचा वाच्यत्वासि न ये । कोठें काय करावें ॥2॥

तुका ह्मणे देवा ऐशा । देवपिशा उदारा ॥3॥

कान्हया रे जगजेठी

कान्हया रे जगजेठी ! देई भेटी एक वेळा !!१!!

काय मोकलिले वणी ! सावाजांनी वेढिले !!२!!

एथवरी होता संग ! अंगे अंग लपविले !!३!!

तुका म्हणे पाहिले मागे ! एव्हढ्या वेगे अंतराला

यातीकुळ माझे गेले हारपोनी

यातीकुळ माझे गेले हारपोनी ! श्रीरंगा वाचुनी अनु नेने !!१!!

किती शिकवाल मज वेळोवेळा ! मी तया गोवळा रतलिये !!२!!

अष्ट भोग भोगणे माते नाही चाड ! भक्ती पेम गोड लेइले गे माये !!३!!

बापरखुमादेवीवरू जीवीचा जिव्हाळा ! काही केल्या वेगळा नोव्हे गे माये !!४!!

कंठी धरिला कृष्ण मनी

कंठी धरिला कृष्ण मनी ! अवघा जनी प्रकाश !!१!!

काला वाटू एकमेका वैष्णव निका संभ्रम !!२!!

वाकुलीया ब्रह्मादिका ! उत्तम लोका दाखवू !!३!!

तुका म्हणे भूमंडळी ! आम्ही बळी वीर गाढे !!४

ये दशे चरित्र केलें नारायणें

ये दशे चरित्र केलें नारायणें । रांगतां गोधनें राखिताहे ॥१॥

हें सोंग सारिलें या रुपें या रुपें अनंतें । पुढेंहि बहुते करणें आहे ॥२॥

आहे तुका म्हणे धर्म संस्थापनें । केला नारायणें अवतार ॥३॥

मेळवुनि सगळे गोपाळ

मेळवुनि सगळे गोपाळ । कांहीं करिती विचार ॥१॥

चला जाऊं चोरुं लोणी । आजि घेऊं चंद्रधणी ॥२॥

वेळ लावियेला अझुनी । काय करितां गडे हो ॥३॥

वाट काढिली गोविंदी । मागें गोपाळांची मांदी ॥४॥

अवघाचि वावरे

अवघाचि वावरे । कळो नेदी कोणा खरे ॥५॥

घर पाहोनी एकांताचे । नवविधा नवनीताचें ॥६॥

रिघे आपण भीतरी । पुरवी माथुलियाच्या हरी ॥७॥

बोलो नेदी म्हणे स्थिर । खुणा दावी खा रे क्षीर ॥८॥

जोगावल्यावरी । तुका करितो चाकरी ॥९॥

याल तर या रे लागें

याल तर या रे लागें । अवघें माझ्या मागें मागें ॥१॥

आजि देतों पोटभरी । पुरे म्हणाल तोंवरी ॥२॥

हळूं हळूं चला । कोणी कोणाशीं न बोला ॥३॥

तुका म्हणे सांडा घाटे । तेणें नका भरुं पोटें ॥४॥

शिंकें लावियेलें दुरी

शिंकें लावियेलें दुरी । होतो तिघांचें मी वरी ॥१॥

तुम्ही व्हा रे दोहींकडे । मुख पसरुनी गडे ॥२॥

वाहाती त्या धारा । घ्या रे दोहींच्या कोंपरा ॥३॥

तुका म्हणे हातीं टोका । अधिक उणें नेदी एका ॥४॥

पळाले ते भ्याड

पळाले ते भ्याड । त्यांसी येथें झाला नाड ॥१॥

धाट घेती धणीवरी । शिंकी उतरितो हरी ॥२॥

आपुलिया प्रती । पडलीं विचारीती रितीं ॥३॥

तुका लागे ध्या रे पायां । कैं पावाल या ठाया ॥४॥

धालें मग पोट

धालें मग पोट । केला गाड्यांनीं बोभाट ॥१॥

ये रे ये रे नारायणा । बोलों अबोलण्या खुणा ॥२॥

खांद्यावरी भार । ती शिणत्ती बहू फ़ार ॥३॥

तुकयाच्या दातारे । नेली सुखीं केलीं पोरें ॥४॥

पाहाती गौळणी

पाहाती गौळणी । तंव ती पालथीं दुधाणीं ॥१॥

म्हणती नंदाचिया पोरें । आजि चोरी केली खरें ॥२॥

त्याविण हे नासी । नव्हे दुसरीया ऎसी ॥३॥

सवें तुक्या मेला । त्यानें अगुणा आणिला ॥४॥

आतां ऎसें करुं

आतां ऎसें करुं । दोघां धरुनियां मारुं ॥१॥

मग टाकिती हे खोडी । तोंडी लागलीसे गोडी ॥२॥

कोंडू घरामधीं । न बोलोनी जागो बुद्धी ॥३॥

बोलावितो देवा । तुका गडियांचा मेळावा ॥४॥

चला वळूं गाई

चला वळूं गाई । बैसों जेऊं एके ठायीं ॥१॥

बहु केली वणवण । पायपिटी झाली सिण ॥२॥

खांदी भार पोटीं भूक । काय खेळायांचे सुख ॥३॥

तुका म्हणे धांवे । मग अवघें बरवे ॥४॥

अवघ्या सोडियेल्या मोटा

अवघ्या सोडियेल्या मोटा । आजिचा दहींकाला गोमटा ॥१॥

घ्या रे घ्या रे दहींभात । आम्हा देतों पंढरीनाथ ॥२॥

मुदा घेऊनियां करीं । पेंधा वाटितो शिदोरी ॥३॥

भानुदास गीतीं गात । प्रसाद देतो पंढरीनाथ ॥४॥

घ्या रे भोकरें भाकरी

घ्या रे भोकरें भाकरी । दहीभाताची शिदोरी ।

ताक सांडा दुरी । असेल तें तयापें ॥१॥

येथे घ्यावें तैसें द्यावें । थोडें परी निरें व्हावें ।

सागतों रे ठावें । असो द्या रे सकळां ॥२॥

माझें आहे तैसें पाहें । नाहीं तरी घरा जाये ।

चोरोनिया माये । नवनीत आणावें ॥३॥

तुका म्हणे घरीं । माझे कोणी नाहीं हरी ।

नका करुं दुरी । मज पायां वेगळे ॥४॥

काल्याचिये आसे

काल्याचिये आसे । देव जळीं झाले मासे ।

पुसोनिया हांसे । टिरीसांगातें हात ॥१॥

लाजे त्यासी वांटा नाहीं । जाणें अंतरींचें तेहीं ।

दान होतां कांही । होऊं नेदी वेगळे ॥२॥

उपाय अपाय यापुढें । खोटे निवडितां कुडें ।

जोडुनिया पुढें । हात उभे नुपेक्षी ॥३॥

तें घ्या रे सावकाशे । जया फ़ावेल तो तसें ।

तुका म्हणे रसें । प्रेमाचिया आनंदे ॥४॥

आजि ओस अमरावतीं

आजि ओस अमरावतीं । काला पाहावया येती ।

देव विसरती । देहभाव आपुला ॥१॥

आनंद न समाये मेदिनी । चारा विसरल्या पाणी ।

तटस्थ त्या ध्यानीं । गाई झाल्या श्‍वापदें ॥२॥

जे या देवांचे दैवत । उभे असे या रंगात ।

गोपाळांसहित । क्रिडा करी कान्होबा ॥३॥

तया सुखाची शिराणी । तींच पाऊलें मेदिनी ।

तुका म्हणॆ मुनी । धुंडितां न लभती ॥४॥

चला बाई पांडुरंग पाहूं वाळवंटीं

चला बाई पांडुरंग पाहूं वाळवंटीं ।

मांडियेला काला भोवती गोपाळांची दाटी ॥१॥

आनंदें कवळ देती एका मुखीं एक ।

न म्हणती सान थोर अवघीं सकळीक ॥२॥

हमामा हुंबरी पांवा वाजवितो मोहरी ।

घेतलासे फ़ेर माजी घालुनियां हरी ॥३॥

लुब्धल्या नारी नर अवघ्या पशुयाती ।

विसरली देहभाव शंका नाहीं चित्तीं ॥४॥

पुष्पांचा वर्षाव झाली आरतियांची दाटी ।

तुळसी गुंफ़ोनियां माळा घालतील कंठी ॥५॥

यादवांचा राणा मनोहर कान्हा ।

तुका म्हणॆ सुख वाटे देखोनिया मना ॥६॥

कंठीं धरिला कृष्णमणी

कंठीं धरिला कृष्णमणी । अवघा जनी प्रकाश ॥१॥

काला वाटूं एकमेकां । वैष्णव निका सम्भ्रम ॥२॥

वाकुलिया ब्रह्मादिकां । उत्तम लोका दाखवूं॥३॥

तुका म्हणे भूमंडळी । आम्ही बळी वीर गाढे ॥४॥

उपजोनियां पुढती येऊं

उपजोनियां पुढती येऊं । काला खाऊं दही भात ॥१॥

वैकुंठी तो ऎसे नाहीं । कवळ कांहीं काल्याचे ॥२॥

एकमेकां देऊं मुखीं । सुखीं घालूं हुंबरी ॥३॥

तुका म्हणे वाळवंट । बरवे नीट उत्तम ॥४॥

आतां हेंचि जेऊं

आतां हेंचि जेऊं । सवें घेऊं सिदोरी ॥१॥

हरिनामाचा खिचडी काला । प्रेम मोहिला साधनें ॥२॥

चवीं चवीं घेऊं घास । ब्रह्मरस आवडी ॥३॥

तुका म्हणॆ गोड लागे । तों तों मागे रसना ॥४॥

चुराचुराकर माखन खाया

चुराचुराकर माखन खाया । गौलनका नन्द कुमर कन्हैया ॥१॥

काहे बराई दिखावत मोही । जानतहुं प्रभुपन तेरा सबही ॥२॥

और बात सुन उखलसुगला । बंधलिया आपना तूं गोपाला ॥३॥

फ़ेरत बन बन गाऊं धरावत । कहे तुकयाबन्धु लकरी ले ले हात ॥४॥

 

कीर्तनकार, प्रवचनकार, भागवतकार, समाज प्रबोधनकार, एंड्रॉयड डेव्हलपर, ईबुक मेकर,

Leave a Reply

*

nine + 4 =